
ΑΦΗΓΗΜΑ ΕΜΠΝΕΥΣΜΕΝΟ ΑΠΟ ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ ΕΦΗΒΩΝ «ΓΙΑΤΙ ΚΑΝΩ ΧΡΗΣΗ: ΛΟΓΙΑ ΣΕ Α΄ ΕΝΙΚΟ». Συγγραφή: Αλεξάνδρα Τερεζάκη, Υπεύθυνη Κέντρου Πρόληψης Περιφερειακής Ενότητας Χανίων σε συνεργασία με τον Ε.Ο.Π.Α.Ε Kοινωνιολόγος (MSc). Mε αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα κατά των Ναρκωτικών.
ΕΚΛΕΙΣΑ ΤΗΝ ΠΟΡΤΑ ΔΥΝΑΤΑ ΠΙΣΩ ΜΟΥ ΦΩΝΑΖΟΝΤΑΣ
Είμαι μεγάλος πια. Δεν θα μου λέτε εσείς τι να κάνω. Θα πάω όπου θέλω, με όποιον θέλω.
ΦΕΥΓΩ. ΠΕΡΠΑΤΑΩ ΜΟΝΟΣ ΣΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΕΞΑΓΡΙΩΜΕΝΟΣ.
ΚΑΙ ΜΕΣΑ ΜΟΥ ΜΙΑ ΑΙΣΘΗΣΗ ΝΙΚΗΣ. ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ.
ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ
Δε με ακολούθησαν. Δε με γύρισαν πίσω. Φοβήθηκαν. Φοβήθηκαν οι δειλοί. Τους νίκησε ο θυμός μου.
Τώρα αυτό θα κάνω
Κόντρα στα πρέπει τους, στα σωστά, στα ωφέλιμα
ΚΙ ΑΝΑΒΩ ΤΣΙΓΑΡΟ
Δεν με νοιάζει ποιος με βλέπει
Δεν με νοιάζει ποιος με ξέρει
Δεν με νοιάζει τίποτα
ΝΙΩΘΩ ΑΣΦΑΛΗΣ… ΤΗΝ ΚΟΥΚΟΥΛΑ ΜΟΥ ΦΟΡΑΩ
Θέλω να ανακουφιστώ, να ΄΄ξεχαστώ΄΄, να νιώσω όμορφα
ΚΑΙ ΑΣ ΤΡΕΜΕΙ ΤΟ ΧΕΡΙ ΜΟΥ ΓΙΑΤΙ ΦΟΒΑΜΑΙ…
Μα όχι! Δε θα γυρίσω πίσω. Δε θα γυρίσω κοντά τους
ΜΕ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΝ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΣΤΟΝ ΚΑΠΝΟ ΤΟΥΣ ΄΄ΧΑΝΟΝΤΑΙ΄΄
Και προχωράω
ΚΙ ΑΣ ΜΟΥ ΨΙΘΥΡΙΖΕΙ ΜΙΑ ΦΩΝΗ…
ΜΗ ΠΛΑΝΙΕΣΑΙ. ΔΕΝ ΘΑ ΄΄ ΖΗΣΕΙΣ ΝΙΚΗΤΗΣ΄΄
Ψέματα!
Εγώ ζω ΄΄ελεύθερος΄΄. Είμαι δυνατός!
΄Οποτε θέλω ΄΄σταματάω΄΄
ΜΑ ΘΕΛΩ;
Όχι…
Να ξεφύγω μόνο θέλω
Από αυτούς
Αυτούς που με μεγάλωσαν
Αυτούς που όταν ήμουνα μικρός, πολύ αγάπησα
Μα τώρα δεν αντέχω…
ΓΙΑΤΙ;
Γιατί με έπνιξαν με τη ματιά τους
Γιατί έλεγαν πως με αγαπούν
μα είχαν ξεχάσει να αγαπιούνται…
ΟΧΙ ΟΧΙ…ΑΛΗΘΕΙΑ
Δεν μάλωναν μπροστά μου. Ήταν πολιτισμένοι. Σοβαροί. Χαμένοι στη σιωπή.
ΑΧ ΠΟΣΟ ΕΙΡΩΝΙΚΟ
Γονείς μου, σας ευχαριστώ για τα μοναδικά μαθήματα αγάπης που μου δώσατε…
ΜΑ ΗΡΘΕ Η ΩΡΑ ΝΑ ΦΥΓΩ
Να φύγω μακριά…
Τραβώντας "οξυγόνο" από δηλητήρια που εύκολα εγώ τα βρίσκω…
Εγώ ο 15χρονος
ΘΑ ΜΕ ΧΑΙΡΕΤΗΣΕΤΕ;
΄Η θα ορθώσετε ανάστημα επιτέλους;
ΘΑ ΜΕ ΨΑΞΕΤΕ;
Ή θα με αφήσετε να χαθώ;
ΦΩΝΑΖΩ
Δεν με ακούτε;
ΦΩΝΑΖΩ ΣΙΩΠΗΛΑ….
Γονείς μου σας παρακαλώ βοηθήστε με…
ΑΝΤΙ ΕΠΙΛΟΓΟΥ
Η χρήση ουσιών δεν ξεκινά ξαφνικά. ΚΑΠΟΙΕΣ ΦΟΡΕΣ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΚΡΑΥΓΗ ΑΠΟ ΕΝΑ ΠΑΙΔΙ ΠΟΥ ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΑΚΟΥΕΙ. ΕΝΑ ΠΑΙΔΙ ΠΟΥ ΦΩΝΑΖΕΙ ΣΙΩΠΗΛΑ ΒΟΗΘΕΙΑ. Ένα παιδί που νιώθει θυμό, μοναξιά, ανάγκη να ξεφύγει μεταξύ άλλων παραγόντων από το αποπνικτικό περιβάλλον της οικογένειας. Μιας οικογένειας που έχει ξεχάσει να επικοινωνεί ουσιαστικά και που ΄΄προς τα έξω΄΄ μπορεί να φαίνεται καθόλα αρμονική, χωρίς προβλήματα και εντάσεις.
Ως άνθρωποι που εργαζόμαστε στη πρόληψη, διαπιστώνουμε καθημερινά πόσο σημαντικό είναι ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΑΡΟΝΤΕΣ ΣΤΗ ΖΩΗ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΠΡΙΝ ΦΤΑΣΟΥΝ ΣΤΟ ΣΗΜΕΙΟ ΝΑ ΦΩΝΑΖΟΥΝ ΣΙΩΠΗΛΑ ΓΙΑ ΒΟΗΘΕΙΑ.
Η ΠΡΟΛΗΨΗ δεν είναι μία αφηρημένη έννοια. ΕΙΝΑΙ ΠΡΑΞΗ ΦΡΟΝΤΙΔΑΣ, ΕΙΝΑΙ ΣΧΕΣΗ, ΕΙΝΑΙ ΧΡΟΝΟΣ ΠΟΥ ΕΠΕΝΔΥΕΤΑΙ ΜΕ ΑΛΗΘΙΝΟ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ.
Είναι εκείνη η στιγμή που ένας γονιός, ένας εκπαιδευτικός ή ένας επαγγελματίας, κοιτάζει ένα παιδί στα μάτια και ΗΧΗΡΑ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΤΟΥ ΛΕΕΙ: " Σε βλέπω. Είμαι εδώ". ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΣΤΙΓΜΗ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΤΗ ΔΙΑΦΟΡΑ.
ΚΑΙ ΑΥΤΗ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΟΛΟΙ ΝΑ ΤΗΝ ΔΩΣΟΥΜΕ, ΓΙΑ ΝΑ ΠΡΟΛΑΒΟΥΜΕ, ΝΑ ΣΤΗΡΙΞΟΥΜΕ ΚΑΙ ΚΥΡΙΩΣ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ ΝΑ ΝΙΩΣΟΥΝ ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΑ.
Πληροφορίες για τα προγράμματα του Κέντρου Πρόληψης στην ιστοσελίδα www.prolipsi.chania.gr και στα τηλέφωνα 2821028166, 2821051214.