Είναι κοινά αποδεκτό ότι ο κατ' εξοχήν χώρος που εγγυάται την αποτελεσματική απόδοση ενός προγράμματος πρόληψης και προαγωγής της υγείας γενικότερα, εκτός από την οικογένεια, είναι και το σχολείο. Οι εκπαιδευτικοί αποτελούν ενεργό μέρος της σχολικής κοινότητας, και μπορούν να παίξουν σημαντικό ρόλο στην ολόπλευρη ανάπτυξη των μαθητών. Αποτελούν πρότυπο για τους μαθητές, αλληλεπιδρούν καθημερινά μαζί τους και μπορούν να συμβάλλουν στην ανάπτυξή τους, μέσα από τις γνώσεις, τις εμπειρίες και την ευαισθησία που μπορούν να επιδείξουν.
Ο εκπαιδευτικός διευκολύνει τη μετάβαση του μαθητή από το στενό περιβάλλον της οικογένειας, στο πλαίσιο του σχολείου, των συνομηλίκων και της κοινωνίας γενικότερα.
Το σχολείο και συγκεκριμένα ο δάσκαλος μπορεί να βοηθήσει ή να δυσχεράνει την ανάπτυξη του μαθητή (νοητική, συναισθηματική, κοινωνική). Ακόμα και η μετάδοση της γνώσης εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τη φύση της σχέσης μαθητή – δασκάλου, η οποία είναι αμφίδρομη.
Η καθημερινή πραγματικότητα όμως μας δείχνει ότι οι εκπαιδευτικοί είναι συχνά εξουθενωμένοι από πίεση της ύλης, τις αυξημένες απαιτήσεις του ρόλου τους, τους δύσκολους μαθητές και τις δύσκολες καταστάσεις που αντιμετωπίζουν στις τάξεις τους. Στα σχολεία μερικές φορές συναντάμε περιπτώσεις εκπαιδευτικών που είναι υπερβολικά επικριτικοί ή αποφεύγουν την αντιμετώπιση δύσκολων καταστάσεων ή εμπλέκονται υπερβολικά στα προβλήματα των μαθητών.
Το ελληνικό σχολείο συχνά κατηγορείται ότι περιορίζει τις δραστηριότητές του στη μετάδοση θεωρητικών γνώσεων και δεν προωθεί την παιδεία με την ευρεία έννοια. Υπάρχουν περιπτώσεις εκπαιδευτικών που άλλοτε υπερτιμούν και άλλοτε υποτιμούν το ρόλο που μπορούν να παίξουν στη ζωή των μαθητών τους. Εκείνοι που υπερτιμούν υποβιβάζουν τις ικανότητες των γονιών, ενώ εκείνοι που υποτιμούν, δείχνουν πεισμένοι ότι τα προβλήματα των μαθητών οφείλονται στην κληρονομικότητα και στο οικογενειακό περιβάλλον και δεν αναλαμβάνουν δράση στο πλαίσιο της αντιμετώπισής τους. Η πραγματικότητα είναι ότι τα ψυχοκοινωνικά προβλήματα των μαθητών που εμφανίζονται στο σχολείο, συχνά προέρχονται από τη διαπαιδαγώγηση στην οικογένεια αλλά συγχρόνως τροφοδοτούνται και από τους ίδιους τους εκπαιδευτικούς και τον τρόπο λειτουργίας τους σχολείου.
Ο σύλλογος διδασκόντων των σχολείων καλείται λειτουργεί υποστηρικτικά και ανακουφιστικά στις δύσκολες καταστάσεις που αντιμετωπίζουν οι εκπαιδευτικοί στις τάξεις τους.
Όπως είναι φανερό από τα παραπάνω, οι δάσκαλοι αντιμετωπίζουν έντονες δυσκολίες στο σχολείο και αναζητούν τρόπους χειρισμού και αντιμετώπισής τους. Για αυτούς τους λόγους το Κέντρο Πρόληψης προτείνει το πρόγραμμα ενημέρωσης – ευαισθητοποίησης συλλόγων εκπαιδευτικών των Δημοτικών, Γυμνασίων, Λυκείων και ΕΠΑΛ της πόλης και της επαρχίας του νομού Χανίων σε θέματα πρόληψης και προαγωγής της ψυχοκοινωνικής υγείας των μαθητών. Το πρόγραμμα μπορεί να καλύψει ένα μέρος αυτής της ανάγκης και να ευαισθητοποιήσει τους εκπαιδευτικούς ώστε να χειριστούν με αποτελεσματικότερο τρόπο ψυχοκοινωνικά προβλήματα των μαθητών.
Θα ήταν ουτοπικό να πούμε ότι το πρόγραμμα ενημερώσεων στοχεύει να αντιμετωπίσει όλες τις δυσκολίες μαθητών που παρουσιάζονται στο χώρο του σχολείου. Δίνει όμως τη δυνατότητα στους συμμετέχοντες αφενός να ακούσουν εισηγήσεις από ειδικούς που αφορούν στο παιδαγωγικό τους ρόλο και αφετέρου να ανταλλάξουν εμπειρίες και προβληματισμούς, να θέσουν ερωτήματα και δυσκολίες προς συζήτηση και να αναζητήσουν από κοινού την αντιμετώπιση δύσκολων περιπτώσεων.
Το πρόγραμμα ενημερώσεων στους συλλόγους εκπαιδευτικών στα Σχολεία στοχεύει στην ευαισθητοποίηση των δασκάλων σε θέματα πρόληψης, στην ενίσχυση του παιδαγωγικού τους ρόλου και στη γνωριμία και δυνατότητα περαιτέρω συνεργασίας με το Κέντρο Πρόληψης.
Κάθε εκπαιδευτικός θα έχει τη δυνατότητα να τοποθετηθεί (μέσα από ερωτήσεις, παρατηρήσεις, σχόλια) σε θέματα που αφορούν στη διαπαιδαγώγηση και στην καθημερινή ζωή του σχολείου. Οι τοποθετήσεις αυτές θα επεξεργαστούν μέσα από ομαδική συζήτηση και ανταλλαγή απόψεων με τους υπόλοιπους συμμετέχοντες.
Η μεθοδολογία του προγράμματος επικεντρώνεται στην υποκειμενική δυναμική της ομάδας και του ατόμου και βασίζεται στη διαπροσωπική σχέση και στην αλληλεπίδραση των συμμετεχόντων. Ο χώρος του σχολείου προσφέρεται ιδιαίτερα για μια τέτοια προσέγγιση, όπου η θεωρητική σκέψη συναντά την καθημερινή εμπειρία και πράξη.
Η διαφορετικότητα των εμπειριών μπορεί να βοηθήσει σε ένα εποικοδομητικό προβληματισμό για τη στάση και τη συμπεριφορά κάθε συμμετέχοντα απέναντι στους μαθητές και στο σχολείο γενικότερα.

Οι εισηγήσεις που προτείνονται στους συλλόγους διδασκόντων έχουν την παρακάτω Θεματολογία:

• Ο ρόλος του σχολείου στην πρόληψη της χρήσης εξαρτησιογόνων ουσιών και στην προαγωγή της υγείας .
• Ψυχοκοινωνικά προβλήματα μαθητών στο χώρο του σχολείου.
• Η δυναμική της επικοινωνίας δασκάλου – μαθητή – γονιού.
• Η κατανόηση και αντιμετώπιση του φαινομένου της επιθετικής συμπεριφοράς μαθητών στο σχολικό περιβάλλον.
• Η ψυχοκοινωνική ανάπτυξη του παιδιού σχολικής και εφηβικής ηλικίας και οι δυσκολίες μαθητών και δασκάλων που εμποδίζουν τη διδακτική πράξη.
• Ο ρόλος του εκπαιδευτικού ως συντονιστή της ομάδας τάξης

Κάθε σύλλογος διδασκόντων θα έχει τη δυνατότητα επιλογής ενός από τα παραπάνω θέματα για μια δίωρη ενημέρωση στο χώρο του σχολείου. Επίσης δίνεται η δυνατότητα σε κάθε σχολείο να προτείνει θέματα προς συζήτηση.